Απ’ το σκοτάδι στο φως .Ο εξηλεκτρισμός της Κερπινής μέσα από σπάνια ιστορικά ντοκουμέντα και μνήμες.

  Όταν το ηλεκτρικό ρεύμα έφερε την ελπίδα και την πρόοδο στο χωριό μας.

   Μια μικρή στοίβα από κιτρινισμένα χαρτιά, προσεκτικά φυλαγμένα επί δεκαετίες, ήρθε πρόσφατα στο φως και μας γύρισε πίσω στον χρόνο — στην εποχή που το ηλεκτρικό ρεύμα έφτανε για πρώτη φορά στα σπίτια της Κερπινής.

   Οι πρωτότυπες άδειες χορήγησης ηλεκτρικού ρεύματος, που διασώθηκαν από τον τότε ιδιοκτήτη της ηλεκτρικής εγκατάστασης του χωριού Νικόλαο Μέρμηγκα του Ανδρέα, καθώς και από τον γιο του Γιώργο Μέρμηγκα και την οικογένειά του που τα διαφύλαξαν, αποτελούν πολύτιμα τεκμήρια μιας εποχής όπου η ενέργεια σήμαινε ανάπτυξη, ελπίδα και μέλλον.
Ο Νικόλαος Μέρμηγκας — ο τότε «Μυτιληναίος» της περιοχής μας — υπήρξε πρωτοπόρος και καθοριστικός για την ηλεκτροδότηση της Κερπινής .

   Σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε να ξανασταθεί στα πόδια της μετά τον πόλεμο, ο εξηλεκτρισμός δεν ήταν απλώς ένα τεχνικό έργο· ήταν σύμβολο προόδου και νέας ζωής.

   Από τα σωζόμενα στοιχεία των αδειών προκύπτει ότι οι πρώτες εγκρίσεις και συνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος στην Κερπινή ξεκίνησαν στις 23 Μαρτίου 1951, με επίσημη έγκριση στις 25 Ιανουαρίου 1952 από το Συμβούλιο Σιδηροδρόμων.
Η άδεια αφορούσε τριφασική εναλλασσόμενη ηλεκτρική εγκατάσταση παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Κερπινή — ένα μεγάλο τεχνολογικό επίτευγμα για την εποχή.

Η ανάπτυξη συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια:

·   8 Απριλίου 1954 – Ήρθε η Άδεια για ηλεκτρικό μηχανοκίνητο αλευρόμυλο.

·   6 Μαρτίου 1955 – Έχουμε την Άδεια για πριονοκορδέλα κινητήριας δύναμης έως 10 ίππων, για επεξεργασία ξύλου.

   Από τα ίδια έγγραφα προκύπτουν και σημαντικές εξελίξεις γύρω από την εξαγορά της ιδιωτικής επιχείρησης από τη ΔΕΗ:
   - 19 Αυγούστου 1960 – Αίτημα από το Υπουργείο Βιομηχανίας προς τη ΔΕΗ για την εξαγορά της επιχείρησης.
   - 21 Μαρτίου 1962 – Επίσημο αίτημα της ΔΕΗ για διαπραγμάτευση με τον Νικόλαο Μέρμηγκα στα Κεντρικά Γραφεία της εταιρείας στην Αθήνα — και το τελικό deal.
   - 1963 – Ολοκλήρωση της εξαγοράς της επιχείρησης και του εξοπλισμού από τη ΔΕΗ, γεγονός που σήμανε την πλήρη ένταξη της Κερπινής στο εθνικό δίκτυο ηλεκτρισμού. Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης εντάχθηκε τότε στη ΔΕΗ, συνεχίζοντας τη σχέση του με την ενέργεια από νέα θέση , όπως και ανιψιός του Μιχάλης Μέρμηγκας.

Οι μνήμες από το φως που δεν έσβηνε εύκολα

Παραλειπόμενα από την Επανάστασης του 1821.

Μια λεπτομέρεια... με μεγάλη σημασία για τον Αγώνα.

               
    Από την «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης» του 1821 του μεγάλου Ιστορικού  Σπυρίδωνος Τρικούπη, αξιολογούμε κάποιες λεπτομέρειες οι οποίες πιστεύουμε ότι έπαιξαν  κατά θείαν Πρόνοια, πολύ μεγάλο ρόλο στην αίσια έκβαση του Αγώνα.   Ιδιαίτερα  στα χρόνια της προετοιμασίας της Ελληνικής επανάστασης.

Ας δούμε τι μας γράφει ο Τρικούπης στις σημειώσεις του έργου του για τον τρόπο μύησης του Παλαιών Πατρών Γερμανού στη Φιλική Εταιρεία το 1818:

                                                                                                                                    Σπύρος Γκρίντζος   

       «Επειδή πολλοί απορούν πώς ήταν δυνατόν άνθρωποι φρόνιμοι και με μεγάλες θέσεις στην Ελλάδα, όπως ο Παλαιών Πατρών, ο Ανδρέας Ζαΐμης, ο Πανούτσος Νοταράς, ο Ανδρέας Λόντος και άλλοι, να δεχτούν την Εταιρεία χωρίς να κάνουν την παραμικρή έρευνα, αναφέρω αυτά που έχω ακούσει. Ο Καρυτινός Αντώνης Πελοπίδας στάλθηκε το 1818 από τους εταίρους της Κωνσταντινούπολης ως κατηχητής στην Πελοπόννησο, όπου ορισμένοι από αυτούς γνώριζαν τον Παλαιών Πατρών και τον πρόκριτο της ίδιας πόλης Ανδρέα Καλαμογδάρτη. Ο Πελοπίδας φανέρωσε πρώτα στον Καλαμογδάρτη το σκοπό της αποστολής του, αλλά δεν τον βρήκε πρόθυμο και στράφηκε στον Παλαιών Πατρών που, μολονότι συνετός και έμπειρος, δέχτηκε με προθυμία την πρόταση. 
    Ο λόγος για τον οποίο έγινε αυτό ήταν ότι πριν από μερικές ημέρες είχε λάβει ένα πολύ κολακευτικό γράμμα από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, ο οποίος βρισκόταν στην Πίζα της Τοσκάνης ακολουθώντας τον άρχοντα Καρατσά που ήταν φυγάς από τη Βλαχία.
   Ό Μαυροκορδάτος του έγραφε ότι έλπιζε κάποια μέρα να αξιωθεί να φιλήσει το χέρι του για το καλό της Ελλάδας. Επειδή ο Παλαιών Πατρών δεν είχε καμιά σχέση με τον Μαυροκορδάτο, ούτε προσωπική ούτε με αλληλογραφία, το απροσδόκητο και αινιγματικό γράμμα τον έκανε να απορήσει πώς ήταν δυνατό ένας φυγάς να ελπίζει να φιλήσει το χέρι του, ενώ η μετάβαση του ίδιου στην Ιταλία ήταν εντελώς απίθανη.
   Ιδιαίτερα μυστηριώδης του φαινόταν η φράση «για το καλό της Ελλάδας». Έτσι, μόλις άκουσε την πρόταση του Πελοπίδα, νόμισε ότι βρήκε τη λύση του μυστηρίου.
   Υποθέτοντας λοιπόν, ότι οι σημαντικότεροι και φρονιμότεροι άνδρες του έθνους ήταν μέλη της Εταιρείας, δέχτηκε πρόθυμα την πρόταση και κατατάχτηκε ως ιερέας στις τάξεις των Φιλικών. Πρότεινε μάλιστα στον Πελοπίδα να μην κατηχήσει άλλους στην Πάτρα, ώστε να διαλέξει ο ίδιος τους πιο άξιους, και του ζήτησε να πάει στη Βοστίτσα (Αίγιο) για να κατηχήσει εκεί τον προεστό Ανδρέα Λόντο.
   Έτσι κι έγινε.
   Ο Λόντος κατηχήθηκε στην Εταιρεία και ακολούθησαν οι Νοταράδες, οι Ζαΐμηδες και άλλοι….»

   Σημείωση 1:

      Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο οποίος έστειλε την επιστολή, ευρισκόμενος στην Πίζα της Ιταλίας  ανήκε  σε μια μικρή ομάδα ρομαντικών στοχαστών και διανοουμένων, γνωστοί με το όνομα "Ο Κύκλος της Πίζας" οι  οποίοι  όμως δεν είχαν επαναστατική δράση. Για αυτό τον κύκλο πιθανόν να σκόπευε να μιλήσει ο Μαυροκορδάτος στο Παλαιών Πατρών Γερμανό.  Όμως η τύχη της Ελλάδος βοήθησε ώστε  να εκληφθεί τελείως διαφορετικά αυτή η πρόθεσή του Μαυροκορδάτου στην επιστολή του.
       Μια λεπτομέρεια, μία σύμπτωση, μια συγκυρία που σήμανε πολλά για την εξέλιξη του Αγώνα, ιδιαίτερα όταν ήταν στο στάδιο προετοιμασίας του.
      Καμία φορά μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η Τύχη με τα περίεργα παιχνίδια της.                                                                          

Ταξίδι στην Κερπινή μιας άλλης εποχής όπως την είδαν οι ξένοι περιηγητές.

  Του Σπύρου Γκρίντζου

 Το 1820 ο ΜΠΟΥΚΕΒΙΛ, ο οποίος είναι πρόξενος της Γαλλίας στην Πάτρα, κάνει μία περιοδεία στη Πελοπόννησο, φθάνει στα Καλάβρυτα και ανεβαίνει στην Κερπινή.                    

   Αξίζει να δούμε πως περιγράφει την Κερπινή εκείνης της εποχής: 

 « Η αυτονομία που απολαμβάνει η ορεινή αυτή περιοχή έχει προσελκύσει εδώ Έλληνες αποίκους, οι οποίοι ίδρυσαν το χωριό Κερπινή, κοντά σε μία πόλη θεωρούμενη ως η αρχαία αρκαδική Κύναιθα. 

   Στο κεφαλοχώρι αυτό , όπου οι χριστιανοί ανασαίνουν ελεύθεροι, έχουν τη θερινή τους διαμονή τους οι ιεραρχίες των Καλαβρύτων, ενώ ταυτόχρονα καταφεύγουν συνήθως εδώ κι όσοι κατατρώγονται από τους δυνάστες.

   Ο αέρας αυτού του τόπου είναι τόσο καθαρός, ώστε οι κάτοικοι να διατείνονται ότι δεν προσβάλλονται ποτέ από την πανώλη».

   Από όλα αυτά κρατάμε την πληροφορία ότι ακόμα και τότε η Κερπινή φημίζονταν για το θαυμάσιο κλίμα της.

   ΥΓ. Τα ταξιδιωτικά του Μπουκεβίλ κυκλοφορούν στην Γαλλία και έχουν μεγάλη επιτυχία και δημιουργούν ένα τεράστιο ρεύμα φιλελληνισμού προς την επανάσταση του ΄21 που πρόκειται να ακολουθήσει.

Αποκαλυπτική ηχητική εξιστόρηση της Μάχης της Κερπινής το 1943.

 
    Στις 16-17 Οκτωβρίου 1943, κοντά στο Χωριό  Κερπινή των Καλαβρύτων, έλαβε χώρα μια μάχη μεταξύ ενός τάγματος Γερμανών και μιας ομάδας ανταρτών. Κατά τη διάρκεια της μάχης οι Γερμανοί έπαθαν πραγματική συντιβή, όπου ένας ολόκληρος γερμανικός λόχος από 105 άνδρες εκμηδενίστηκε κυριολεκτικά.

   Στη Μάχη αυτή συνελήφθησαν 78 αιχμάλωτοι,3 βαριά τραυματίες, ενώ 10 διέφυγαν και οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Μετά το γεγονός αυτό, οι Γερμανοί έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιό τους για ισοπέδωση της επαρχίας Καλαβρύτων,η οποία εθεωρείτο ισχυρό Επαναστατικό-Αντιστασιακό Κέντρο.

  Ακούστε την αποτύπωση-εξιστόρηση όπως καταγράφεται σε μαγνητόφωνο ,πριν πολλά χρόνια από τον Καθηγητή και συγγραφέα Σπύρο Γκρίντζο και που  για πρώτη φορά αποκαλύπτεται, ρίχνοντας φως στη Μάχη της Κερπινής στις 16-17 Οκτωβρίου 1943, όπως την έζησε ένας συμπατριώτης μας και πρωταγωνιστής των δραματικών γεγονότων, ο Γεώργιος Γρίβας ενώ συμμετέσχε στη συζήτηση και ο Γενναίος Βασιλόπουλος. (αποθανόντες και οι δύο σήμερα).  

Ακούστε την εδώ  .

ή διαφορετικά μπορείτε να την κατεβάσετε σε υπολογιστή μέσα από τον σύνδεσμο εδώ

Η Κερπινή μέσα στο χρόνο- τα πρώτα απογραφικά στοιχεία.

Γράφει ο Σπύρος Γκρίντζος

    Με έκπληξη διαπιστώνει κανείς όταν ενσκήψει στην ιστορία της Κερπινής, ότι τα απογραφικά της στοιχεία που αφορούν τον πληθυσμό της και την παρουσία της μέσα στην επαρχία Καλαβρύτων υπάρχουν και πριν την επανάσταση του 1821!
   Η πρώτη απογραφή πληθυσμού της Κερπινής γίνεται στα 1700.
Εκατόν τριάντα χρόνια δηλαδή πριν από την πρώτη σύσταση ελληνικού κράτους.
   Διαφεύγει σε πολλούς από εμάς ότι για μία μικρή περίοδο 28 χρόνων από το 1687 μέχρι το 1715 η Πελοπόννησος περνάει προσωρινά στα χέρια των Bενετών και απαλλάσσεται από τον τουρκικό ζυγό. Είναι η περίοδο αυτή όταν από τους Βενετούς γίνεται μια γενική απογραφή του πληθυσμού του Μοριά. Είναι σίγουρα μια μικρή ανάσα ελευθερίας όλων των κατοίκων του Μοριά από το βαρύ τουρκικό ζυγό. Στα 1700 οι Βενετοί κάνουν συστηματική απογραφή όλου του Μοριά με κυβερνήτη- προβλεπτή τον Γριμάνι (Grimani). Η Κερπινή βρίσκεται να έχει 103 οικογένειες και είναι το μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Καλαβρύτων. Ακλουθούν η Ζαχλωρού με 54, οι Ρωγοί 51, η Κλαπατσούνα 42, Πετσάκοι 42, Γουμένισα 40, Ντουμενά 24, Βάλτσα 23, Δίγελα 15, Κυρίτσοβα, Παντελεήμονας 6. Για να υπολογίσουμε σε πόσους κατοίκους αντιστοιχεί μία οικογένεια πολλαπλασιάζουμε κατά μέσο όρο επί 6. Επομένως η Κερπινή έχει περίπου 600 με 650 κατοίκους.Η δεύτερη απογραφή της Κερπινής μετά αυτής των Bενετών γίνεται το 1830 και είναι αυτή που διενεργεί ο πρώτος κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας και την οποία αναλαμβάνει επιστημονική γαλλική αποστολή και διαρκεί οκτώ μήνες. Στην απογραφή αυτή μας εκπλήσσει το γεγονός ότι στο διάστημα των 130 χρόνων από την πρώτη απογραφή, η Κερπινή έχει διπλασιάσει τον πληθυσμό της. Απαριθμεί στην απογραφή αυτή 209 οικογένειες κι εξακολουθεί να είναι ακόμα το μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Καλαβρύτων με δεύτερο χωριό του Ρωγούς με 103 οικογένειες και ακολουθεί η Κλαπατσούνα με 98, Πετσάκοι με 94, Ντουμενά 82, Διγελα 26, Κυρίτσοβα 19, Παντελεήμονας 7. Την ίδια εποχή τα χωριά των κάμπων της Αιγιαλείας είναι σχεδόν άδεια. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι η Τέμενη έχει μόνο 20 οικογένειες.

Απογραφές Επαρχίας Καλαβρύτων

Η μάχης της Κερπινής στις 16-17 Οκτωβρίου 1943

    Ο Γερμανικός στρατός, για να «χτυπήσει» το αντιστασιακό κίνημα που είχε αναπτυχθεί στα Καλάβρυτα και την ευρύτερη περιοχή και να κάμψει το φρόνημα του άμαχου πληθυσμού,  άρχισε καταρχάς περιφερειακές «χειρουργικές» επιχειρήσεις, δρομολογώντας την πιο μεγάλη επιτελική και στρατιωτική γερμανική επιχείρηση, η οποία θα περάσει στην ιστορία ως «Επιχείρηση Καλάβρυτα» και που παρόμοιά της δεν έγινε κατά το διάστημα της κατοχής στην Ελλάδα..

     Στις 16-17/10/1943 δόθηκε η πρώτη μάχη, η γνωστή μάχη της «Κερπινής», μεταξύ του γερμανικού λόχου του υπολοχαγού Σόμπερ και του Τάγματος Καλαβρύτων υπό τον Καπετάν Σφακιανό – Αρετάκη. Η επιχείρηση Σόμπερ ορίστηκε για τις 16 και 17 Οκτωβρίου 1943. Αντικειμενικός σκοπός ήταν η ανίχνευση και ο έλεγχος του οδικού συστήματος. Γι’ αυτό, ο λόχος Σόμπερ δεν έφερε βαρέα όπλα. Ούτε ασύρματο δεν πήρε μαζί του, πράγμα που αποδείχθηκε μοιραίο.                                                                                  

   Στις 16 Οκτωβρίου 1943 ώρα 5 πμ. ο λόχος Σόμπερ ξεκίνησε πορεία από Αίγιο για Καλάβρυτα μέσω των χωριών Ζευγολατιό, Νικολέϊκα, Μαμουσιά, Δουμενά και Ρωγοί. Στον Λόχο του Σόμπερ υπηρετούσε και ο δεκανέας Κόναρντ Ντένερτ (Τένερ). Επειδή ο Ντένερτ γνώριζε Ελληνικά, του ανατέθηκε τη μέρα εκείνη να κάνει μεταφράσεις και έτσι δεν ακολούθησε τον Λόχο του και γλίτωσε. Επέστρεψε μανιώδης στους Ρωγούς στις 8 Δεκεμβρίου και διέταξε τις εκτελέσεις και την καταστροφή των Ρωγών.

"Τοπόσημα του 1821" -σε Κερπινή και Καλάβρυτα στην ΕΡΤ 3 Μ.Τετάρτη, ΕΡΤ 2 Μ. Σάββατο και ERTflix

  Τα "Τοπόσημα του 1821" σε Κερπινή και Καλάβρυτα . Ένα ωριαίο τηλεοπτικό οδοιπορικό με τα Τοπόσημα του ’21 στον τόπο που ξεκίνησε η Επανάσταση.

Πρώτη μετάδοση: ΕΡΤ 3, Μεγάλη Τετάρτη 28 Απριλίου, 18.00.
Επανάληψη: ΕΡΤ 2, Μέγα Σάββατο 1 Μαΐου, 12.00
Και αμέσως μετά την πρώτη μετάδοση στο ERTflix.
 
"Τοπόσημα του 1821" είναι σειρά ντοκιμαντέρ παραγωγής ΕΡΤ 2021 που θα ολοκληρωθεί σε 12 ωριαία επεισόδια.
Η σειρά ντοκιμαντέρ "Τοπόσημα του 1821" επισκέπτεται τους τόπους όπου διαδραματίστηκαν σημαντικά γεγονότα κατά την περίοδο της Επανάστασης και με τη βοήθεια της τεχνολογίας επιχειρεί να αναδείξει την εικόνα που εμφάνιζαν οι τόποι αυτοί πριν από δύο αιώνες.
 

Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης
Παρουσίαση: Γρηγόρης Τζιοβάρας
Concept: Αναστασία Μάνου
Σενάριο: Γρηγόρης Τζιοβάρας, Βάσω Χρυσοστομίδου
Script: Βάσω Χρυσοστομίδου
Δ/ση παραγωγής: Φάνης Μιλλεούνης
Δ/νση φωτογραφίας: Μιχάλης Μπροκαλάκης, Ιωάννης Μανούσος
Μοντάζ: Ηρακλής Φίτσιος

Μουσική επιμέλεια: Νίκος Πλατύραχος
VFX: White fox animation department, Newset ltd
Εxecutive Producer: Αναστασία Μάνου
Εκτέλεση Παραγωγής: White Fox AE.
Eπεισόδιο 6: «Καλάβρυτα»

Τα Τοπόσημα του 1821 ταξιδεύουν στο παρελθόν και στο παρόν των Καλαβρύτων.
Η ψηφιακή απεικόνιση, αλλά και η τρισδιάστατη αναπαράσταση έρχονται να δώσουν πνοή στα γεγονότα, που η ιστορία αδυνατεί να σκεπάσει με τη σκόνη της.
Την ίδια στιγμή, η ζυγαριά προσπαθεί να ισορροπήσει τις μνήμες από την Επανάσταση και το Ολοκαύτωμα της Γερμανικής Κατοχής του 1943 – αμφότερα βαθιά χαραγμένα στην ψυχή των ντόπιων.

Μια λεπτομέρεια από το 1821, που αξίζει να θυμηθούμε λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που ζούμε…

Σπύρος Γκρίντζος

    Μιας και το έχουν οι μέρες, ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Γ. Τερτσέτης για τον συμπατριώτη μας Ανδρέα Ζαΐμη και τον Κολοκοτρώνη: « Αν δεν προσφέρω-εις το Έθνος Ιστορίαν των Ελληνικών Συμβάντων από τον Ανδρέα Ζαίμη, κατά μέγα μέρος είναι λάθος, αμάρτημα μου.  Είχαμε συμφωνήσει να μου υπαγορεύσει υπομνήματα, αλλά του είπα άφησε να λείψω τρεις μήνες στην Ευρώπη… Μάλιστα, μου είπε, και όταν επιστρέψεις θα κάνωμε δύο πράγματα. Να γράψωμεν την ιστορία και έπειτα να σε πάρω να πάμε μαζί στην Ευρώπη. Επήγα, άργησα. Έπειτα από επτά χρόνους επέστρεψα. Πού να εύρω τον  Ανδρέαν  Ζαΐμη; Επήγα είς το κοιμητήριον καν να ιδώ τον τάφο του. 

Ο τάφος του γέρο Κολοκοτρώνη είναι πολυτελέστερος, έχει δύο κεραμίδια, του Ανδρέα Ζαΐμη, μόνο τα χαλίκια της γης»

Σαν σήμερα, Κερπινή πριν 200 χρόνια.

 15 Μαρτίου 1821                                                                                                      Σπύρος  Γκρίντζος

          Εορτάζοντας και τιμώντας τα διακόσια χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821, δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα  από την « Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης» του Σπυρίδωνος Τρικούπη, το οποίο αναφέρεται στο χωριό μας και τη συμβολή του στην επανάσταση του 1821. Ο μεγάλος  ιστορικός, Σπυρίδων Τρικούπης γράφει σχετικά:   

        « Ο γέρο – Ασημάκης Ζαΐμης, προεστός των Καλαβρύτων, και πατέρας του Ανδρέα, είχε κοντά του δύο παλιούς κλέφτες, τον Χοντρογιάννη και τον Πετιώτη, τους οποίους κάποτε είχε γλιτώσει από το θάνατο, τους αγαπούσε , τους εμπιστεύονταν, τους είχε κατηχήσει στην Εταιρεία, και τους ετοίμαζε για τον επικείμενο Αγώνα. Στις 15 Μαρτίου, καθώς γευμάτιζε μόνος του στο χωριό του, την Κερπινή, τους ρώτησε: « Τι νέα;» Εκείνοι απάντησαν ότι την επομένη μέρα θα αναχωρούσε για την Τριπολιτσά με τα χρήματα του Δημοσίου ο Λαλιώτης Σεηδής, σπαχής, και ότι, αν τους έδινε την άδεια, ήταν έτοιμοι να τον χτυπήσουν καθ’οδόν, να αρπάξουν τα χρήματα και να τα φέρουν στον αφέντη τους για να τα χρησιμοποιηθούν υπέρ του γένους. Ο γερο- Ζαΐμης, λακωνικότερους και από τους αρχαίους Σπαρτιάτες, τους κοίταξε κατάματα, τους έκανε νόημα να του βάλουν κρασί και, αφού ήπιε υπέρ της ελευθερίας της πατρίδας, έκανε τον σταυρό του και τους είπε « στην ευχή μου, παιδιά.»

 Οι δύο κλέφτες, έχοντες την ευχή του άρχοντα και παίρνοντας μαζί τους μερικούς άλλους, παραμόνεψαν στο δρόμο της Τριπολιτσάς κοντά στη Χελωνοσπηλιά και πυροβόλησαν τον Σεηδή…….»

Αφιέρωμα στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.

     

      Εορτάζοντας και τιμώντας τα 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821.

        Το  kerpini.blogspot.com, θέλοντας να αποτίσει φόρο τιμής στην επέτειο των 200 χρόνων  από την Επανάσταση του 1821, θα φιλοξενήσει και θα παρουσιάσει άρθρα, με  αποσπάσματα - κείμενα ιστορικών  στοιχείων και αρχείων από αξιόπιστες ιστορικές πηγές, που αναφέρονται στο Χωριό μας, στους  πρωταγωνιστές του και στην συμβολή του τόπου μας στην επανάσταση του 1821.

 Αρχής γενησομένης από την 15^η  Μαρτίου, ημέρα ορόσημο, για τον τόπο μας θα σας παρουσιάσουμε το πρώτο απόσπασμα.

Εορτασμός των 192 χρόνων από τη νικηφόρα Μάχη του Μεγάλου Σπηλαίου

Η Παγκαλαβρυτινή Ένωση, σε συνεργασία με τον Πανοσιολογιότατο Ηγούμενο Π. Ιερώνυμο Κάρμα και την Μοναστική Κοινότητα της Ιστορικής Ιεράς Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου, υπό την αιγίδα και τη στήριξη του δήμου Καλαβρύτων, εορτάζει και τιμά το Σάββατο, 22 Ιουνίου, την επέτειο της Μάχης του Μεγάλου Σπηλαίου κατά του Ιμπραήμ Πασά και της στρατιάς του, η οποία διεξήχθη την 24η Ιουνίου 1827 και υπήρξε νικηφόρα για τους Έλληνες, αναπτερώνοντας το ηθικό των Αγωνιστών απέναντι στον μέχρι τότε ανίκητο Ιμπραήμ και ήταν καθοριστική για την ολοκλήρωση του αγώνα της Παλιγγενεσίας και την απελευθέρωση του Γένους από την τετρακοσιόχρονη δουλεία.

Το πρόγραμμα των επετειακών εκδηλώσεων έχει ως εξής:

Παλιές φωτογραφίες από Κερπινή…

Δείτε ανανεωμένο το ψηφιακό αρχείο, με Παλιές φωτογραφίες από την Κερπινή…

    Η προσπάθεια Συλλογής και φιλοξενίας Παλαιών Φωτογραφιών, καθώς και αξιόλογων νέων που έχουν σχέση με το χωριό μας, που απεικονίζουν διάφορα γεγονότα και εκδηλώσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς συνεχίζεται και έχει ήδη μεγάλη επιτυχία και απήχηση !

   

Οι φωτογραφίες παρουσιάζονται σε μια προσπάθεια διάσωσης παλιών ιστορικών φωτογραφιών αλλά και προβολής τους με σκοπό τη δημιουργία χρονικής γέφυρας του παρόντος με το παρελθόν και ταυτόχρονα την προβολή αγαπημένων προσώπων, ηθών και εθίμων άλλων εποχών σε νεότερες γενιές.

    Έχουμε ήδη φτάσει τις 510 φωτογραφίες από 28 διαφορετικά συνολικά άτομα! Έχουμε συγκεντρώσει αρκετές φωτογραφίες από οικογένειες και άτομα του χωριού, έχουμε φωτογραφίες περί τα 1870 και στις αρχές του 1900,έγγραφο-γραμμάτιο του 1880 και γράμμα εποχής του 1910 ,προικοσύμφωνο «τι δίνει στην θυγατέρα του» -εποχής 1925 ,τιμολόγιο πώλησης (Θεωρημένο-διάτρητο) του 1970, καθώς και το πρώτο ταξί στην πόλη των Καλαβρύτων το 1924 !!!

Ευχαριστούμε όλους όσους βοήθησαν σε αυτό το έργο και προσδοκούμε στη συνέχισή του και με την δική σας βοήθεια.

Όσοι θέλετε να συμμετέχετε αφιερώστε λίγο χρόνο ψάχνοντας παλιές φωτογραφίες και σίγουρα θα βρείτε αρκετές αξιόλογες (να μην αναφέρω δε τη συγκίνηση των αναμνήσεων).

• Επίσης θα ήθελα βοήθεια για τα σχόλια, την χρονολογία και την λεζάντα σε κάθε φωτογραφία ,(πολλά σχόλια/χρονολογίες μπορεί ήδη να είναι λίγο άστοχα). Μπορείτε και εσείς να κάνετε τώρα σχόλια κατευθείαν πάνω σε κάθε μια φωτογραφία ξεχωριστά ή κατόπιν επικοινωνίας μαζί μου.
• · Παρακαλούμε όσους Κατοίκους έχουν και θέλουν ή εάν μπορούν να βρουν και να μοιραστούν μαζί μας ΠΑΛΑΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ή και σχετικά πρόσφατες φωτογραφίες και επιθυμούν να τις προσθέσουμε στην σελίδα μας να τις αποστείλουν ή ας επικοινωνήσουν μαζί μου.

Τρόποι αποστολής :

Με email:nmaras2@gmail.com

Κατόπιν Τηλ. Επικοινωνίας : 6944 910250

16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1218 π.Χ. : Ὁ θάνατος τοῦ Πατρόκλου

       Γράφει ο                

Θεόδωρος Αντωνόπουλος 

    Τὸ γεγονὸς περιγράφεται στὴ Ραψωδία «Π» τῆς Ἰλιάδος:

   «Ὡς τὴν ὣρα που ὁ Ἣλιος ἐπάτησε τὰ μεσούρανα, οἱ κονταριὲς εὓρισκαν (τὸν στόχον τους) κι’ ἀπ’ τὰ δύο μέρη κι’ οἱ μαχητὲς ἐπέφταν. Ὁταν ὃμως ἂρχισε νὰ γέρνει πρὸς τὴ δύση, τότε οἱ Ἀχαιοὶ ἒδειξαν ὑπέρμετρη ὑπεροχή. …καὶ ὁ Πάτροκλος ὡρμοῦσε μὲ ἀγριότητα ἐναντίον τῶν Τρώων. Τρεῖς φορὲς ἐφώρμησε, σὰν νὰ ἦταν ὁ ἲδιος ὁ θεὸς τοῦ πολέμου Ἂρης, φωνάζοντας τρομαχτικὰ καὶ τρεῖς φορὲς ἐννιὰ (=27) ἐσκότωσε ἂντρες. Ἀλλ’ ὃταν καὶ γιὰ τέταρτη φορὰ ὣρμησε σὰ δαίμονας, ἒ, τότε πιά, Πάτροκλε, σήμανε τῆς ζωῆς σου τὸ τέλος.

   »Τρομερὸς ἐβάδισε κατὰ πάνω σου ὁ Φοῖβος (δηλ. ὁ Ἀπόλλωνας που ἦταν μὲ τὸ μέρος τῶν Τρώων) μέσα στὴν ἂγρια μάχη. Ὁ Πάτροκλος ὃμως, μὲσα στὸν ἀναβρασμὸ δὲν τὸν κατάλαβε που ζύγωσε, διότι ἦρθε σκεπασμένος μὲ πυκνὴ ὁμίχλη. Πῆγε λοιπὸν ὁ θεὸς καὶ στάθηκε πίσω του, καὶ τὸν κτύπησε τόσο δυνατὰ μὲ ἀνοιχτὴ τὴν παλάμη του στὴ ράχη ἀνάμεσα στοὺς ὢμους, που στριφογύρισαν τὰ μάτια του. Τότε ὁ Φοῖβος τοῦ ’ριξε  ἀπ’ τὸ κεφάλι τὸ κράνος, που μὲ κρότο κυλίστηκε κάτω ἀπ’ τὰ πόδια τῶν ἀλόγων καὶ τὸ λοφίο του ἐμαγαρίστηκε μέσα στὶς σκόνες καὶ τὰ αἳματα… τὸ κράνος ἐκεῖνο που δὲν ἦταν νὰ βρωμίζεται στὰ χώματα, ἀλλὰ γιὰ νὰ προστατεύει τὸ θεϊκὸ κεφάλι καὶ τὸ χαριτωμένο μέτωπο τοῦ Ἀχιλλέα. Ἐσάστισαν τὰ φρένα τοῦ Πατρόκλου, λυθῆκαν τὰ γερά του γόνατα, καὶ στάθηκε σὰν θαμπωμένος…»

   Ἡ πτώση τοῦ κράνους ἀποκάλυψε ὃτι τὸ πρόσωπο που τὸ φοροῦσε δὲν ἦταν ὁ ἀνίκητος Ἀχιλλέας.

   «…ὁ Ἓκτορας, καθὼς εἶδε τὸν γεναιόκαρδο Πάτροκλο χτυπημένον, χυμάει καὶ τὸν ζυγώνει μέσα ἀπὸ τὶς γραμμὲς, καὶ μιὰ τοῦ δίνει κάτω-κάτω στὸ λαγόνι,που πέρασε πέρα γιὰ πέρα τὸ κοντάρι…»

   Ὁ θάνατος του Πατρόκλου συνέβη στὶς 16 Ἀπριλίου 1218 π.Χ. Ὁ Ὃμηρος βέβαια δὲν γράφει ἡμερομηνίες. Αὐτὸ προσδιορίστηκε σήμερα μὲ κάποιους ἀστρονομικοὺς ὑπολογισμούς, που ἀναφέρονται στὴ νουβέλα τοῦ Σπύρου Γκρίντζου «Ὁ Βαλὲς ὀρόφου» σελ. 39. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καὶ ὣρα 15:36 ἒγινε ἒκλειψη ἡλίου

Μια λεπτομέρεια από το 1821

Σπύρος Γκρίντζος

 Μιας και το έχουν οι μέρες, ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Γ. Τερτσέτης για τον συμπατριώτη μας Ανδρέα Ζαΐμη και τον Κολοκοτρώνη: « Αν δεν προσφέρω-γράφει-εις το Έθνος ιστορίαν των ελληνικών συμβάντων από τον Ανδρέαν Ζαΐμην, κατά μέγα μέρος είναι λάθος μου, αμάρτημα μου. Είχαμε συμφωνήσει να μου υπαγορεύσει υπομνήματα, αλλά του είπα άφησε να λείψω τρεις μήνες στην Ευρώπη… Μάλιστα, μου είπε, και όταν επιστρέψεις θα κάνωμε δύο πράγματα. Να γράψωμεν την ιστορία και έπειτα να σε πάρω να πάμε μαζί στην Ευρώπη. Επήγα, άργησα. Έπειτα από επτά χρόνους επέστρεψα. Πού να εύρω τον  Ανδρέαν  Ζαΐμη; Επήγα είς το κοιμητήριον καν να ιδώ τον τάφο του. Ο τάφος του γέρο Κολοκοτρώνη είναι πολυτελέστερος, έχει δύο κεραμίδια, του Ανδρέα Ζαΐμη, μόνο τα χαλίκια της γης»

ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1943 : Unternehmen Kerpini - Η σφαγή της Κερπινής.

             Του                     

Θεόδωρου  Αντωνόπουλου

Το πρωί της 8-12-1943, ένα τμήμα της μάχιμης ομάδος Εμπερσμπέρκερ κατέλαβε την Κερπινή. Μερικοὶ κάτοικοι ήταν της άποψης ότι έπρεπε να φύγουν και να πάνε στα βουνά. Οι περισσότεροι έμειναν, διότι αν έφευγαν, οι Γερμανοί θα νόμιζαν ότι βγήκαν αντάρτες και θα καίγανε το χωριό. Εξ άλλου οι Γερμανοί είχαν ξανάρθει και δεν είχε συμβεί τίποτε.

   Οι Γερμανοί γύριζαν στο χωριό σαν τουρίστες και φάνηκε ότι δεν είχαν κακές προθέσεις.  Οι κάτοικοι τους κάλεσαν στα σπίτια τους, τους κέρασαν και τους φιλοξένησαν. Η Παρασκευή σύζυγος του Φίλιππα Μπουρή, που είχε καφενείο στην πλατεία, έδωσε σε έναν Γερμανό ένα κοτόπουλο ψημένο για να φάει. Της έκανε εντύπωση που ο Γερμανός έτρωγε το κοτόπουλο με μαχαίρι και πιρούνι, και όχι με τα χέρια. Πολιτισμένος άνθρωπος. Της έφαγε την κότα, της έκαψε και το μαγαζί μαζί με το σπίτι. Το απόγευμα οι Γερμανοί φόρτωσαν τα άλογα και εγκατέλειψαν το χωριό, με προορισμό τα Καλάβρυτα. Οι άνθρωποι ξανάσαναν. Αλλά όχι για πολύ.

   Όταν οι Γερμανοί έφθασαν στην Αγία Παρασκευή, ο διοικητής της μονάδος έλαβε σήμα από τον Εμπερσμπέργκερ να εκτελέσει το σχέδιο «αντίποινα». Ο Διοικητής επέλεξε ένα χωράφι λίγο πιο πέρα στη θέση «Λιθακιά», και εκεί έστησε τα πολυβόλα.

   Οι πλουσιοπάροχα φιλοξενηθέντες Γερμανοί, επέστρεψαν στο χωριό τελείως αλλαγμένοι. Τώρα είχαν όψη άγριου θηρίου. Οι κάτοικοι απόρησαν. Οι Γερμανοί τους καθησύχασαν, λέγοντάς τους ότι ήθελαν απλώς να κάνουν μια σημαντική ανακοίνωση, και γι’ αυτό έπρεπε να έλθουν όλοι οι κάτοικοι από 16 ετών και πάνω στην πλατεία. Έστειλαν μερικούς νέους, μαζί με Γερμανούς και έναν που μιλούσε σπαστά ελληνικά, να πάνε από σπίτι σε σπίτι και να ειδοποιήσουν τους κατοίκους. Τρία από αυτά τα παιδιά υπάκουσαν στη διαταγή και πήγαν να ειδοποιήσουν. Τα υπόλοιπα το έσκασαν και κρύφθηκαν στο λαγκάδι. Δύο από αυτά τα έπιασαν οι Γερμανοί και δεν ξαναφάνηκαν.

Παλιό έγγραφο συμφωνητικό του 1817, αγοραπωλησίας από την Κερπινή.

  Ένα έγγραφο συμφωνητικό του 1817 μας δείχνει πώς γινόταν η αγοραπωλησία,τέσσερα χρόνια προ της επανάστασης για την απελευθέρωση του έθνους του 1821.

   Το γνήσιο συμφωνητικό υπάρχει στην κατοχή του συμπατριώτη μας συγγραφέα Σπύρου Γκρίντζου που το έφερε στο φως και  το αποτυπώνουμε στις σχετικές φωτογραφίες…

  

  
 Η γραφή είναι  δυσανάγνωστη γι’αυτό και ζητάμε την βοήθεια οποιουδήποτε μπορεί να το αποκωδικοποιήσει …